Top 4 odia stories pdf download link

0
odia story pdf download || odia sad story

Top 4 Odia Stories Pdf Download Link

Advertisement

Here top 4 odia stories pdf download link you can ffind odia story, odia horror story, odia moral stories/story. Best odia moral story. odia moral story. odia story in pdf

The four of us went out for a walk in the woods one day. First the Budubudikia forest, then the big forest. A lot of barkoli, kanteikoli and guacoli trees in the small forest! The Kanteikoli tree is full of ripe fruit. Let’s take raw salt with us. Kantei koli was added to it and sprinkled. Did he really eat koli chhecha? The mouth burned with anger. There are mountain springs nearby. Water like glass. We drank the water of the fingers.

odia story pdf download

How many races of color are flying around to eat koli? Their Kichiri Michiri songs are great. We have never seen or felt such a beautiful environment before. Two of our friends were older. Has come to the forest many times. Very brave. The two were named Russia and Shyam.

Russia said let’s go a little deeper into the forest. There are a lot of koli trees there. Beautiful springs are also flowing. Peacocks, forest chickens, squirrels, and deer will drink water. From there return to Barkoli and Kanteikoli. We went into the forest.

Dense bushy bushes. Under the bushes, Shyam was able to untie the towel tied around his waist. Russia grabbed a piece of stick and gently beat the bush. The noise made a loud noise and Koli piled on the towel. Just then there was a roar from the bushes. Like an old man trembling. The Russian nodded and looked down at the bush. He told us to keep our mouths shut and keep quiet. We saw a huge black animal trembling with fever. I was scared. He shook hands and told us all to climb the tree quickly. He also climbed a tree. We climbed the tree with him.

Thai on the tree I asked Russia; Is that Russia?

“The giant Shankarpatia bear.” “I saw Sina, or she would have licked everyone with her sharp tongue and cut her nails.”

Shyam asked, “What are we going to do now?” How to get home from here. My mother would shout if she didn’t take a towel.

“Don’t worry, I’m calling people who are cutting wood in the forest,” Russia said. When they arrive, the bear will leave.

The Russian made a strange noise with both hands on his face – and … ho ….

The answer came from Sept … ho … ho …. Eight to ten people shouted and reached under the tree we were climbing. The bear did not look good during the day. She also has a fever. So he rested. That is her home. At the sound of the bears, the bears roared.

We came back from the forest. “All animals have freedom,” he said. No one should disturb the peace.

Niali, Cuttack

Translating in Odia Language this odia story pdf

ଭାଲୁ ସଙ୍ଗେ ଭେଟା ଭେଟି

ଆମେ ଚାରିଜଣ ସାଙ୍ଗ ଦିନେ ଜଙ୍ଗଲ ବୁଲିବାକୁ ବାହାରିଲୁ। ପ୍ରଥମେ ବୁଦୁବୁଦିକିଆ ଜଙ୍ଗଲ, ତା’ପରେ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ। ଛୋଟ ଜଙ୍ଗଲରେ ବହୁତ ବରକୋଳି, କଣ୍ଟେଇକୋଳି ଓ ଗୁଆକୋଳି ଗଛ! କଣ୍ଟେଇକୋଳି ଗଛରେ ପାଚିଲାକୋଳି ଭରପୂର ହୋଇ ଫଳିଥାଏ। ସାଙ୍ଗରେ କଞ୍ଚାଲଙ୍କା ଲୁଣ ନେଇଥାଉ। କଣ୍ଟେଇ କୋଳି ସେଥିରେ ମିଶାଇ ଛେଚିଲୁ। ସତରେ ସେ କୋଳି ଛେଚା ଖାଇଲେ କି ମଜା! ପାଟି ରାଗରେ ଜଳିଲା। ପାଖରେ ପାହାଡ଼ି ଝରଣା ବହି ଯାଉଥାଏ। କାଚ କେନ୍ଦୁ ଭଳି ପାଣି। ଆଞ୍ଜୁଳା ଆଞ୍ଜୁଳା ପାଣି ପିଇଗଲୁ।

କେତେ ଜାତିର ରଙ୍ଗ ବେରଙ୍ଗ ଚଢ଼େଇ ଉଡ଼ି ବୁଲୁଥାଆନ୍ତି କୋଳି ଖାଇବା ନିମନ୍ତେ। ସେମାନଙ୍କର କିଚିରି ମିଚିରି ଗୀତ ବହୁତ ଭଲ ଲାଗୁଥାଏ। ଏମିତି ସୁନ୍ଦର ପରିବେଶ ଆଗରୁ କେବେ ଦେଖି ନଥିଲୁ କି ଅନୁଭବ ସୁଦ୍ଧା କରି ନଥିଲୁ। ଆମ ଭିତରେ ଦୁଇଜଣ ସାଙ୍ଗଙ୍କର ବୟସ ଅଧିକ ଥିଲା। ଜଙ୍ଗଲକୁ ବହୁଥର ଆସିଛନ୍ତି। ବଡ଼ ସାହାସୀ। ଦୁହିଁଙ୍କ ନାମ ହେଲା, ଋଷିଆ ଓ ଶ୍ୟାମ।

ଋଷିଆ କହିଲା ଚାଲ ଜଙ୍ଗଲର ଆଉ ଟିକିଏ ଭିତରକୁ ଯିବା। ସେଇଠି ବହୁତ କୋଳିଗଛ ଅଛି। ସୁନ୍ଦର ଝରଣା ମଧ୍ୟ କୁଳୁ କୁଳୁ ହୋଇ ବହି ଚାଲୁଛି। ମୟୂର, ବଣ କୁକୁଡ଼ା, ଠେକୁଆ, ହରିଣ ପାଣି ପିଉଥିବେ। ସେଇଠୁ ବରକୋଳି ଓ କଣ୍ଟେଇକୋଳି ତୋଳି ଫେରିବା। ଆମେ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ଗଲୁ।

ଗହଳିଆ କଣ୍ଟେଇକୋଳି ବୁଦା। ବୁଦା ତଳେ ଶ୍ୟାମ ତା ଅଣ୍ଟାରେ ବାନ୍ଧିଥିବା ଗାମୁଛାଟାକୁ ଖୋଲି ପାରିଦେଲା। ଋଷିଆ ଖଣ୍ଡେ ବାଡ଼ିଧରି ବୁଦା ଉପରକୁ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ବାଡ଼େଇଲା। ଗୁଳୁ ଗୁଳୁ ଶବ୍ଦ କରି କୋଳି ଗାମୁଛା ଉପରେ ଗଦା ହୋଇଗଲା। ଠିକ୍‌ ଏତିକିବେଳେ ବୁଦା ଗହଳରୁ ଉହୁ ଉହୁ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା। ଯେମିତି ଜରୁଆ ଲୋକଟାଏ ଥରି ଥରି କମ୍ପୁଛି। ଋଷିଆ ମୁଣ୍ଡ ଗଳେଇ ବୁଦା ତଳକୁ ଅତି ସତର୍କରେ ଚାହିଁଲା। ଆମକୁ ପାଟିରେ ଆଙ୍ଗୁଠି ଦେଇ ଚୁପ୍‌ ରହିବାକୁ ସୂଚନା ଦେଲା। ଦେଖିଲୁ କଳାରଙ୍ଗର ଏକ ବିରାଟ ଜନ୍ତୁ ଜରରେ କମ୍ପୁଛି। ମନରେ ଭୟ ହୋଇ ଗଲା। ସେ ହାତଠାରି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲା ଶୀଘ୍ର ଗଛ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯାଅ। ସେ ମଧ୍ୟ ଗଛ ଉପରକୁ ଉଠିଗଲା। ଆମେ ବି ତା’ ସାଥିରେ ଗଛ ଚଢ଼ିଲୁ।

ଗଛ ଉପରେ ଥାଇ ମୁଁ ଋଷିଆକୁ ପଚାରିଲି; ସେଇଟା କି ଜନ୍ତୁ କିରେ ଋଷିଆ?

‘‘ବିରାଟ ଶଙ୍କରପାଟିଆ ଭାଲୁ।’’ ଋଷିଆ ଆଖି ବଡ଼ ବଡ଼ କରି କହିଲା। ‘‘ମୁଁ ସିନା ଦେଖି ନେଲି, ନ ହେଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତା ଧାରୁଆ ଜିଭରେ ଚାଟି ଦେଇଥା’ନ୍ତା ଆଉ ନଖରେ ବିଦାରିଥା’ନ୍ତା।’’

ଶ୍ୟାମ ପଚାରିଲା, ଆମେ ଏବେ କ’ଣ କରିବା? କେମିତି ଏଇଠୁ ଘରକୁ ଯିବା। ଗାମୁଛାଟା ନ ନେଲେ, ମୋ ମାଆ ପାଟି କରିବ।

ଋଷିଆ କହିଲା- ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନା, ମୁଁ ଜଙ୍ଗଲରେ କାଠ କାଟୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଡାକୁଛି। ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ ଭାଲୁ ଚାଲିଯିବ।

ଋଷିଆ ମୁହଁରେ ଦୁଇହାତ ଦେଇ ଏକ ବିଚିତ୍ର ଶବ୍ଦ କଲା- ଓ…ହୋ….।

ସେପଟରୁ ଉତ୍ତର ଆସିଲା… ହୋ… ହୋ…। ସତକୁ ସତ ଆଠ ଦଶଜଣ ଲୋକ ପାଟିତୁଣ୍ଡ କରି ଆମେ ଚଢ଼ିଥିବା ଗଛ ତଳେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ। ଭାଲୁକୁ ଦିନରେ ଭଲ ଦେଖା ଯାଏନି। ତାକୁ ମଧ୍ୟ ଜର ହୋଇଥାଏ। ଏଣୁ ସେ ବିଶ୍ରାମ ନେଇଛି। ସେଇଟା ତା’ ଘର। ପାଟିଶୁଣି ଭାଲୁ ଗାରୁ ଗାରୁ ହୋଇ କୁଆଡ଼େ ଚାଲିଗଲା।

ଆମେ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଫେରି ଆସିଲୁ। ଶ୍ୟାମ କହିଲା, ସବୁ ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କର ସ୍ୱାଧୀନତା ଅଛି। କାହାରି ଶାନ୍ତିରେ ବ୍ୟାଘାତ ଦେବା ଉଚିତ୍‌ ନୁହେଁ।

odia story pdf

The Value Of Hard Work Is Sweet

Three young men approached the ashram’s father. Seeing them, Dad asked, “Why are you here?” Can I help you? They said, “Daddy!” We have become inhumane with bad friends. “Balunga, the accused, is the name of the house,” said our parents. We want to be human. We look forward to learning from you. Bless us “My blessings will always be on you,” he said. But I will test the three of you first. If I pass the exam, I can stay in my ashram and get an education.

“Go to the inner room,” Dad said. The sacks are all piled up. Take all four bags of rice. Remember, a year later, he will come to my ashram on this day. That’s it. Everyone took four bags of rice and left.

A year later, the three came to their fathers. Dad, the first young man asked, “What did you do with the four bags of rice?” “You didn’t say anything,” he said. I took the bag and put it in the corner of the house. Half of the mice ate. Half is lying in such a bag. When Dad asked the second young man, he said, “I took the bags to the bazaar and sold them.” I spent all the money I got on the house. The third young man said, “I had some land.” I was not farming. I planted four bags of rice on the farm. Some rice was found.

Dad told them, “Whoever understands the value of hard work will be my disciple.” I will teach him who sows. Remember, hard work brings happiness. The lazy suffer. Hard work is the key to happiness. The value of hard work is always sweet. He who works hard rewards well.

Translating in odia second odia story in pdf

ଆଶ୍ରମର ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ତିନିଜଣ ଯୁବକ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ବାବା ପଚାରିଲେ, ତୁମେମାନେ କଣ ପାଇଁ ଆସିଛ? ମୁଁ ତୁମକୁ କ’ଣ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରେ? ସେମାନେ କହିଲେ, ବାବା! ଆମେ ଖରାପ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଅମଣିଷ ହୋଇଯାଇଛୁ। ଆମ ବାପା ମା’ କହୁଛନ୍ତି, ବାଳୁଙ୍ଗା, ଆସାମୀଗୁଡ଼ାକ ଘରର ନାଁ ପକଉଚ। ଆମେ ମଣିଷ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିବା ଆଶାରେ ଆସିଛୁ। ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବାବା କହିଲେ, ମୋ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମ ଉପରେ ସଦାବେଳେ ରହିବ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ତିନି ଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପରୀକ୍ଷା କରିବି। ପରୀକ୍ଷାରେ ଉର୍ତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ମୋ’ ଆଶ୍ରମରେ ରହି ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରି ପାରିବ।

ବାବା କହିଲେ, ଭିତର କୋଠରୀକୁ ଯାଅ। ଧାନବସ୍ତା ସବୁ ଗଦା ହୋଇ ରହିଛି। ସମସ୍ତେ ଚାରି ବସ୍ତା ଲେଖାଏଁ ଧାନ ନେଇ ଯାଅ। ମନେରଖ, ବର୍ଷେ ପରେ ଠିକ୍‌ ଏଇଦିନ ମୋ’ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିବ। ସେଇଆ ହେଲା। ସମସ୍ତେ ଚାରିବସ୍ତା ଲେଖାଏଁ ଧାନ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।

ବର୍ଷେ ପରେ ସେଇ ତିନିଜଣ ବାବାଙ୍କ ପାଖରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ। ବାବା, ପ୍ରଥମ ଯୁବକଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ତୁମେ ଚାରିବସ୍ତା ଧାନ ନେଇ କ’ଣ କଲ? ସେ କହିଲା, ଆପଣ କିଛି କହି ନ ଥିଲେ। ମୁଁ ନେଇ ବସ୍ତା ଚାରିଟାକୁ ଘର କଣରେ ଥୋଇ ଦେଲି। ଅଧା ମୂଷା ଖାଇଗଲେ। ଅଧା ସେମିତି ବସ୍ତାରେ ପଡ଼ି ରହିଛି। ବାବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁବକଙ୍କୁ ପଚାରିବାରୁ ସେ କହିଲା, ମୁଁ ବସ୍ତାସବୁ ହାଟ ବଜାରକୁ ନେଇ ବିକି ଦେଲି। ଯାହା ଟଙ୍କା ମିଳିଲା, ଘର ପାଇଁ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲି। ତୃତୀୟ ଯୁବକ କହିଲା, ମୋର ଜମି କିଛି ଥିଲା। ଚାଷ କରୁ ନ ଥିଲି। ଚାରି ବସ୍ତା ଧାନକୁ ଚାଷରେ ଲଗେଇ ଦେଲି। କିଛି ଧାନ ମିଳିଗଲା।

ବାବା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯିଏ ପରିଶ୍ରମର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝିଛି, ସିଏ ମୋ ଶିଷ୍ୟ ହେବ। ଯିଏ ଧାନ ବୁଣିଛି, ମୁଁ ତାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବି। ମନେରଖ, ପରିଶ୍ରମୀ ସୁଖ ପାଏ। ଅଳସୁଆ ଦୁଃଖ ଭୋଗେ। ପରିଶ୍ରମ ହେଉଛି ସୁଖର ଚାବିକାଠି। ପରିଶ୍ରମର ମୂଲ୍ୟ ସଦାବେଳେ ମଧୁର। ଯିଏ ପରିଶ୍ରମ କରେ, ସେ ଭଲ ଫଳ ପାଏ।

top 4 odia stories

Great Service

Four people were killed. One banker, two thieves and another Gopal. After his death, the four men went to Yamraj and told him about his deeds and asked him to go to heaven. So when Yamraj went to judge the sin-virtue and first asked the moneylender about the sin-virtue of his life, the moneylender said; – ” Yamraj! I have done many good deeds in my lifetime. Many temples and temples have been built. Wells and ponds have also been dug. So I need to get to heaven. ”

On hearing the moneylender’s words, Yamraj said, “What you are saying must be true.” But all you have done is donate more than you need. So what have you done more that you are looking forward to heaven? “I ordered you to go to hell for that.”

The first thief then described the sin-virtue that had diminished in his life; ” Yamraj! It’s true that I’ve been stealing for the rest of my life. But; That’s why I didn’t neglect to donate. So let me be commanded to go to heaven. ”

On hearing the first thief, Yamraj said; “It simply came to our notice then. But; Don’t you know that stealing is a great sin? So your place is in that hell. ”

Then came the second thief’s turn. He said; ” Yamraj! It is true that I have done many injustices and sins in my life, but I have gone to the temple every day to see the Lord and have gained more virtues. So I have a right to heaven. “

On hearing this, Yamraj said, “You fool!” We have only seen the Lord and wished him success in stealing. So you did not do your duty properly. That’s why I ordered her to go to hell. “

This time, Gopal took the fourth position. He said; ” O god of death! I am a very poor herdsman. How can charity be done? There is a terrible famine in the village where I live. One day I added a lot of rice to eat with great difficulty. But then I saw yoga and a dog was starving in front of me. So I felt sorry for her. I immediately handed over the dog and died of starvation myself. That’s the decent thing to do, and it should end there. “

Hearing Gopal, Yamraj said; ” O greatest human herd! You are truly the owner of heaven because you have done great deeds by selflessly saving the lives of others by burning your lives. So I commanded you to go to heaven. ”

translating third odia story in pdf download

Odia story in pdf- ଥରେ ଚାରିଜଣ ଲୋକଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଲା। ଜଣେ ସାହୁକାର, ଦୁଇଜଣ ଚୋର ଓ ଆଉଜଣେ ଗୋପାଳ। ମୃତ୍ୟୁପରେ ଚାରି ଜଣଯାକ ଯାଇ ଯମରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ନିଜ ନିଜ କର୍ମ କଥା କହି ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ନିମନ୍ତେ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ତେଣୁ ଯମରାଜ ପାପ-ପୂଣ୍ୟର ବିଚାର କରିବାକୁ ଯାଇ ପ୍ରଥମେ ସାହୁକାରକୁ ତା’ ଜୀବନର ପାପ-ପୂଣ୍ୟ କଥା ପଚାରନ୍ତେ ସାହୁକାର କହିଲା;-‘‘ଯମରାଜ! ମୁଁ ମୋ ଜୀବନକାଳ ଭିତରେ ଅନେକ ଦାନ-ପୂଣ୍ୟ କରିଛି। ବହୁ ମନ୍ଦିର-ଦେବାଳୟ ତିଆରି କରିଛି। କୂଅ-ପୋଖରୀ ଆଦି ମଧ୍ୟ ଖୋଳାଇଛି। ତେଣୁ ମୋର ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ହେବା ଦରକାର।’’

ସାହୁକାର କଥା ଶୁଣି ଯମରାଜ କହିଲେ;‘‘ତୁମେ ଯାହା କହୁଚ ଅବଶ୍ୟ ସତ କଥା। ହେଲେ ତୁମେ ଯେଉଁ ସବୁ ଦାନ-ପୂଣ୍ୟ କରିଛ ତାହା ତ ତୁମ ଆବଶ୍ୟକତାଠାରୁ ଅଧିକ ଥିବା ଧନରେ ହିଁ କରିଛ। ତେଣୁ ତୁମେ ଅଧିକ କ’ଣ ଏମିତି କରିଛ ଯେ, ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ଆଶା କରୁଛ? ଏ କର୍ମ ପାଇଁ ତୁମକୁ ନର୍କକୁ ଯିବାକୁ ମୁଁ ଆଦେଶ ଦେଲି।’’

ଏହାପରେ ପ୍ରଥମ ଚୋର ତା’ ଜୀବନରେ କମେଇଥିବା ପାପ-ପୂଣ୍ୟ କଥା ବର୍ଣ୍ଣନା କରି କହିଲା; ‘‘ଯମରାଜ! ଏ କଥା ସତ ଯେ, ମୁଁ ଜୀବନସାରା ହିଁ ଖାଲି ଚୋରୀ କରିଛି। ମାତ୍ର; ଏଥିପାଇଁ ମୁଁ ଦାନ-ଧର୍ମ ଆଦି କରିବାରେ ଆଦୌ ଅବହେଳା କରି ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୋତେ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ଆଜ୍ଞା ହେଉ।’’

ପ୍ରଥମ ଚୋର କଥା ଶୁଣି ଯମରାଜ କହିଲେ; ‘‘ତୁ ପର ଧନ ଚୋରୀ କରି ହିଁ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛୁ। କିନ୍ତୁ; ଚୋରୀ କରିବା ଯେ ମହାପାପ ଏ କଥା କ’ଣ ତୁ ଜାଣି ନାହୁଁ? ତେଣୁ ତୋର ସ୍ଥାନ ସେହି ନର୍କରେ।’’

ଏହାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଚୋରର ପାଳି ପଡ଼ିଲା। ସେ କହିଲା; ‘‘ଯମରାଜ! ମୁଁ ଜୀବନରେ ବହୁତ ଅନ୍ୟାୟ ଓ ପାପ କରିଛି ସତ, ମାତ୍ର ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ଦିର ଯାଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି ଅଧିକ ପୂଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରିଛି। ତେଣୁ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତିରେ ମୋର ଅଧିକାର ଅଛି।’’

ତା’ କଥା ଶୁଣି ଯମରାଜ କହିଲେ;-‘‘ରେ ମୁର୍ଖ! ତୁ କେବଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରି ଚୋରି କାର୍ଯ୍ୟର ସଫଳତା କାମନା କରିଛୁ। ତେଣୁ ତୁ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଠିକ୍‌ ଭାବରେ ପାଳନ କରି ନାହୁଁ। ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ତତେ ନର୍କକୁ ଯିବାକୁ ଆଦେଶ କଲି।’’

ଏଥରକ ଚତୁର୍ଥ ନମ୍ବରରେ ଗୋପାଳ ପାଳି ପଡ଼ିଲା। ସେ କହିଲା; ‘‘ହେ ମୃତ୍ୟୁ ଦେବତା! ମୁଁ ଜଣେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗରିବ ଗୋପାଳ। ଦାନ ପୂଣ୍ୟ ବା କରିପାରିଥାନ୍ତି କେମିତି? ମୁଁ ଯେଉଁ ଗାଆଁରେ ରହେ ସେ ଗାଆଁରେ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ। ଦିନେ ମୁଁ ବହୁ କଷ୍ଟରେ ଖାଇବା ପାଇଁ ଗଣ୍ଡେ ଭାତ ଯୋଗାଡ଼ କରିଥିଲି। ହେଲେ ଯୋଗକୁ ସେତିକିବେଳେ ଦେଖିଲି ମୋ ଆଗରେ ଗୋଟିଏ କୁକୁର ଭୋକରେ ଆଉଟୁ ପାଉଟୁ ହେଉଛି। ତେଣୁ ତା ପ୍ରତି ମୋର ଭାରି ଦୟା ଆସିଲା। ମୁଁ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସେତକ କୁକୁରଟିକୁ ଦେଇ ଦେଲି ଓ ନିଜେ ଭୋକରେ ଛଟପଟ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲି। ଏହି କର୍ମ ହିଁ ମୁଁ କରିଛି ମହାଭାଗ!’’

ଗୋପାଳ କଥା ଶୁଣି ଯମରାଜ କହିଲେ; ‘‘ହେ ମାନବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋପାଳ! ତୁମେ ତୁମ ଜୀବନକୁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ଭାବରେ ଅନ୍ୟର ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରି ମହତ୍‌କାମ କରିଥିବାରୁ ଯର୍ଥାଥରେ ତୁମେ ହିଁ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତିର ଅଧିକାରୀ। ତେଣୁୁ ତୁମକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ କଲି।’’

We Said Good Things In Verse

Pale cows grazed in the forest headland. Sitting at the base of the tree, the cow brother sang happily.

Odia story in pdf – The King of Rise was passing that way. The cow stopped listening to her brother’s song. “You’re a great songwriter.” How? “I was just happy to be a singer,” said the cowboy brother. Not today, I always sing like this. The king asked again, “Is your mind always happy?” Isn’t Tamar sad? “When the body is bad, there is a lack of food and clothing,” said the cow brother. I’m not missing anything, my body is never bad.

Why did the king ask? “My wife and I are always working hard,” said the cow brother. Behold, I have left the cows in the field, and I have gathered them out of the forest. The fire is gone! My wife can now come and “odia story in pdf” grind the cow dung and rub it. When I returned home, I planted The Patali vegetables, Charibuda Eggplant, The Buda Lanka pepper tree. I will give it manure and water. He is fast asleep at night and sleeps soundly. Why would your body be bad if you always slept well?

One of my cows. All the rest belong to the villagers. They take turns giving me rice. So don’t worry about eating. My wife can rub it in the dung. Buying and selling rubbish raises the cost of buying clothes for the year. So there is no shortage of clothes. From the shore of the fountain, the weeds are cut, and the swans are sown. He leaves one for himself and sells everything else. From here, things get trickier, and this is where the true value of money lies!

I have never been in the winter. The goose sleeps covered. He was never harassed on a dry day. The south wind blows towards the spring. It’s so cold, it’s so cold. Now tell me, where was my grief? Babu, when there is a lack, the unrest increases. And the cause of all sorrow is unrest. I have nothing to lose. I am very peaceful. Even the king of our Rise will not be at peace with me.

And he said, “Baby, did you stand there silently without saying anything?” Don’t you think I’m talking about you? I am a fool. I said what I liked. Didn’t we say good things about our king? I talked about how I was happy.{odia story in pdf}

The king was ashamed. The real happiness is peace of mind. What good is a web site if it simply “blends in” with everything else out there? Bye bye bro, you have nothing, you are always happy. I am unhappy with everything I do. Anyway, at least I didn’t go down without explaining myself first.

Translating 4th odia story in pdf

ଭଲ କଥା ପଦେ କହିଲୁ

ଜଙ୍ଗଲ ମୁଣ୍ଡ ପଡ଼ିଆରେ ଚରୁଥିଲେ ପଲେ ଗାଈ। ଗଛ ମୂଳେ ବସି ଗାଈଆଳ ଭାଇ ମନଖୁସିରେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲା।

ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଥିଲେ ରାଇଜର ରାଜା। ଗାଈଆଳ ଭାଇର ଗୀତ ଶୁଣି ଅଟକି ଗଲେ। ପଚାରିଲେ- ତମେ ଭାରି ବଢ଼ିଆ ଗୀତ ଗାଉଚ। କେମିତି? ଗାଈଆଳ ଭାଇ କହିଲା- ମନ ଖୁସି ଥିଲେ ଜଣେ ଏମିତି ଗୀତ ଗାଏ। ଆଜି ନୁହେଁ, ସବୁଦିନ ମୁଁ ଏମିତି ଗୀତ ଗାଏ। ରାଜା ପୁଣି ପଚାରିଲେ- ତମ ମନ ସବୁବେଳେ ଖୁସି ରହୁଚି? ତମର କିଛି ଦୁଃଖ ନାହିଁ? ଗାଈଆଳ ଭାଇ କହିଲା- ଦିହ ପା’ ଖରାପ ହେଲେ, ଖାଇବାରେ, ପିନ୍ଧିବାରେ ଅଭାବ ରହିଲେ ମନରେ ଦୁଃଖ ଆସେ। ମୋ’ର କେଉଁଥିରେ ଅଭାବ ନାହଁ କି, ଦିହ ପା’ କେବେ ଖରାପ ହୁଏନି।

ରାଜା ପଚାରିଲେ କାହିଁକି? ଗାଈଆଳ ଭାଇ କହିଲା- ମୁଁ ଆଉ ମୋ ସ୍ତ୍ରୀ ସବୁଦିନ ପରିଶ୍ରମ କରୁଚୁ। ହେଇ ଦେଖ, ପଡ଼ିଆରେ ଗାଈ ଛାଡ଼ିଦେଇ ବୋଝେ ଶୁଖିଲା ଡାଙ୍ଗ ମୁଁ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଗୋଟେଇଚି। ଜାଳେଣି ଚିନ୍ତା ଗଲା! ମୋ’ ସ୍ତ୍ରୀ ଏବେ ଆସି ଗାଈମାନେ ଝାଡ଼ା କରିଥିବା ଗୋବରତକ ଗୋଟେଇ ନେଇ ଘଷି ପାରିବ । ମୁଁ ଘରକୁ ଫେରିଲେ, ଦି’ ପଟାଳି ଶାଗ ପକେଇଛି, ଚାରିବୁଦା ବାଇଗଣ, ଦି’ ବୁଦା ଲଙ୍କା ମରିଚ ଗଛ ଲଗେଇଛି। ସେଥିରେ ଖତ ଦେବି, ପାଣି ଦେବି। ରାତିରେ ବିଛଣା ଧରୁ ଧରୁ ନିଘୋଡ଼ ନିଦରେ ଶୋଇ ଯାଉଛି। ସବୁଦିନ ନିଦ ଭଲ ହେଲେ ଦିହ କାହିଁକି ଖରାପ ହବ?

ଏତେ ଗାଈ ଭିତରୁ ମୋର ଗୋଟେ। ବାକି ସବୁ ଗାଁ ଲୋକଙ୍କର। ସେମାନେ ମତେ ପାଳି କରି ଚାଉଳ ଦିଅନ୍ତି। ତେଣୁ ଖାଇବାରେ ଚିନ୍ତା ନାହିଁ। ଗୋବରରେ ମୋ’ ସ୍ତ୍ରୀ ଘଷିପାରେ। ଘଷି ବିକି ଦେଲେ ବରଷକର ଲୁଗା ପଟା କିଣା ଖରଚ ଉଠିଯାଏ। ତେଣୁ ପିନ୍ଧିବାର ଅଭାବ ନାହିଁ। ଝରଣା କୂଳରୁ ଖରି, ଯୁଣ କାଟି ନେଇ ହେଂସ ବୁଣେ। ନିଜ ପାଇଁ ଗୋଟେ ରଖି ଅନ୍ୟ ସବୁ ବିକି ଦିଏ। ଏଥିରୁ ପୂନେଇଁ, ପରବର ଖରଚ ଉଠିଯାଏ।

ଶୀତରେ ମୁଁ କେବେ ଥରେନି। ହେଂସ ଘୋଡ଼େଇ ହେଇ ଶୁଏ। ଖରାଦିନେ କେବେ ହଇରାଣ ହେଇନି। ଝରଣା ଆଡ଼ୁ ଦକ୍ଷିଣା ପବନ ବହେ। ଏତେ ଥଣ୍ଡା ଲାଗେ ଯେ, ଖାଉ ଖାଉ ଢୁଳେଇ ପଡ଼େ। ଏବେ କୁହ ତ, ମୋର ଦୁଃଖ କୋଉଠି ରହିଲା? ବାବୁ, ଅଭାବରେ ରହିଲେ ଅଶାନ୍ତି ବଢ଼େ। ଆଉ ସବୁ ଦୁଃଖର କାରଣ ଅଶାନ୍ତି। ମୋ’ର କୋଉଥିରେ ଅଭାବ ନାହିଁ। ମୁଁ ବହୁତ ଶାନ୍ତିରେ ଅଛି। ଆମ ରାଇଜର ରାଜା ବି ମୋ’ ଭଳିଆ ଶାନ୍ତିରେ ନ ଥିବେ।

ପୁଣି ସେ କହିଲା, ବାବୁ, କିଛି ନ କହି ଚୁପ୍‌ ଚାପ୍‌ ଛିଡ଼ା ହୋଇଚ ଯେ? ମୋ’ କଥା ତମ ମନକୁ ପାଇଲାନି ବୋଧେ? ମୂରୁଖ ଲୋକ ମୁଁ। ଯାହା ଭଲ ଲାଗିଲା କହି ଦେଲି। ଆମ ରାଜାଙ୍କୁ ଅପମାନ ହେଲା ଭଳିଆ କଥା କହିନି ତ? ମୁଁ କେମିତି ମନ ଖୁସିରେ ରହୁଚି, ସେଇ କଥା କହିଲି।

ରାଜା ମନେ ମନେ ଲାଜେଇ ଗଲେ। ଅସଲ ସୁଖ ହଉଚି- ମନର ଶାନ୍ତି। କ’ଣ ଲାଭ ଅନ୍ୟ ରାଇଜକୁ ଜିତିବା! ବାଃ ବାଃରେ ଗାଈଆଳ ଭାଇ, ତୋ’ର କିଛି ନଥାଇ, ତୁ ସବୁବେଳେ ସୁଖୀ। ମୋ’ର ସବୁଥାଇ ମୁଁ ଅସୁଖୀ। ଯାହା ହେଉ ତୁ ଆଜି ମତେ ଭଲ କଥା ପଦେ କହିଲୁ।

Visit Our Youtube Chanel and Subsribe to watch public Survey : ( ଆମର ୟୁଟ୍ୟୁବ୍ ଚ୍ୟାନେଲ୍ ପରିଦର୍ଶନ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ସର୍ବସାଧାରଣ ସର୍ଭେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ସବସ୍କ୍ରାଇବ କରନ୍ତୁ: )

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here